Cultuur.

Bakstenen en ethernet kabels: het corona dagboek van een solution designer.

Lútsen Stellingwerff. heeft dit artikel geschreven

Hoi, ik ben Lútsen Stellingwerff, solution designer bij Lifely. Bij Lifely bedenken en maken we digitale producten om complexe processen te verbeteren. Apps enzo. Vier dagen per week stapte ik in Utrecht in de trein, en in Amsterdam op halte Isolatorweg weer uit de metro. Dan liep ik naar kantoor, om daar samen aan die producten te werken. Maar halverwege maart veranderde dat.  In deel 1 van het corona dagboek ‘Meetings in bed en slechte wifi‘, las je misschien al mijn ervaringen van de lockdown tot en met april. Vandaag gaan we verder met de maand juni.

Deel 2: Bakstenen en ethernet kabels

Dinsdag 2 juni

Komen en gaan

Begin maart hebben we, een paar weken voor de lockdown, Nick Mazur aangenomen om ons design team te versterken. Vandaag is zijn eerste werkdag. Eerder hebben we met het hele design team online al kennis gemaakt. Vandaag leert hij ook andere collega’s kennen, werken we hem in met allerlei praktische zaken, en ook in zijn eerste project. Het lijkt me raar bij een bedrijf te beginnen waar je je collega’s nog bijna nooit “live” hebt gezien. Maar Nick doet het goed.

En er komen nog meer nieuwe collega’s bij. Maar er gaan ook mensen weg. Allemaal op afstand, voor de webcam. Geen afscheidsborrel, geen knuffel. In het design team besluiten we een contract niet te verlengen. Samen met Kelly vertel ik het. Of eigenlijk vertelt Kelly het. Ik kijk serieus en knik een beetje. Hiermee vergeleken was die online lunch een groot succes.

Maandag 8 juni

Echt stom

Nadat ze vanaf 11 mei al twee dagen per week naar school gingen, gaan Mees en Wolf vanaf vandaag weer vijf dagen per week naar school. Ook Biep is weer op school aan het werk. Ik zit nog steeds aan de eettafel in de woonkamer. Tot een uur of twee, want dan komt iedereen thuis, en rol ik de ethernet kabel uit naar de kamer van Mees. Ik haal de bakstenen onder de eettafelpoten vandaan, en leg ik ze onder de poten van Mees’ bureau. Mees staat er op dat ik ze ‘s avonds weer weg haal. Het is tenslotte haar bureau en die bakstenen zijn echt stom.

Tekst gaat verder onder de quote.
"Het is fijn na al die weken thuis weer eens met een collega in dezelfde ruimte samen te werken."
Vrijdag 12 juni

Mondkapje

Ik leef in een waas. De komende 45 minuten dan. Dan zit ik namelijk voor het eerst met een mondkapje op in de trein, en door dat ding is m’n bril volledig beslagen.

Het mondkapje is trouwens gemaakt door mijn toekomstige schoonzus. Die tevens de trotse bezitster is van twee getransplanteerde longen. Iets waar ze zich in deze bijzondere tijd niet bijzonder veel zorgen over lijkt te maken. Wel had ze verwacht inmiddels van de titel “toekomstige” af te zijn. Maar die bruiloft moest helaas een jaartje worden uitgesteld.

Als ik de deur van het Lifely kantoor open doe hoor ik de Harley van Nick aan komen knetteren. Het is fijn na al die weken thuis weer eens met een collega in dezelfde ruimte samen te werken. Samen buiten te lunchen. Voor Nick is het de eerste keer dat hij op het oude Lifely kantoor werkt. En de laatste.

Dinsdag 23 juni

Verhuizen

Met z’n achten staan we in het Lifely kantoor. Samen hebben we alle bureaus afgebroken, alle bureaustoelen uit elkaar geschroefd, alle spullen ingepakt. Want we gaan verhuizen!

Lifely gaat ervan uit dat de corona pandemie nog wel even gaat duren. Dat we nog wel even anderhalve meter afstand moeten blijven houden. Met meer dan 20 personen in ons huidige kantoor gaat dat niet lukken.

Ondertussen geven de meeste Lifely-ers aan dat thuiswerken redelijk OK te vinden. Geen reistijd naar kantoor of afspraken, minder afleiding, meer focus, werken in je pyjama, met je kat op schoot. Er zijn zeker voordelen.

We gaan dus veel meer thuiswerken. Maar ook verhuizen. Niet naar een kantoor, maar naar een experience! Nou ja, een grachtenpand. Aan de Prinsengracht. Daar willen we dat ding gaan doen wat thuis, ondanks alle online hulpmiddelen, toch behelpen blijft. Elkaar ontmoeten. Leren kennen. Samenwerken. Corona-proof natuurlijk. Maar wel écht samen.

Tekst gaat verder onder de quote.
"Na wat schetsen, Google-en en brainstorms met Biep kom ik op het idee een opklapbaar podium boven ons bed te bouwen."
Zaterdag 27 juni

Een gek idee

Mijn privé Lifely experience gaat ondertussen hard bergafwaarts. Ons huis is gewoon te klein. We moeten een manier bedenken waarop ik de hele dag ongestoord op 1 plek kan werken, zonder tussendoor te verhuizen. Anders ga ik dit niet lang meer volhouden. Zeker nu ook nog de zomervakantie in aantocht is, en mijn drie huisgenoten gezellig de hele dag thuis zullen zijn.

Zet gewoon een bureau op je slaapkamer, opgelost! Alleen doet onze slaapkamer ook dienst als “zolder”, die zich onder ons 1 meter hoge bed bevindt. En is er naast ons bed maar nét genoeg ruimte om om dat bed heen te lopen. Had ik al verteld dat ons huis niet groot is?

Toch lijkt onze slaapkamer de beste optie. Na wat schetsen, Google-en en brainstorms met Biep kom ik op het idee een opklapbaar podium boven ons (tot normale hoogte te verlagen) bed te bouwen. Overdag kan ik op dit podium zitten achter mijn inklapbare bureau, ‘s nachts klappen we de boel in en kunnen we in ons bed slapen. Het is een idee. Maar is het slim, of alleen gek? We hopen vooral het eerste, en ik ga aan de slag.

De buurman komt een kijkje nemen. Of ik in onze slaapkamer wil gaan optreden. Grappig! Gaat dit wel werken? Twijfelend zaag en schroef ik verder.

Verder lezen in het corona dagboek van solution designer Lútsen Stellingwerff? Lees dan hier deel 3: ‘M’n thuiswerk-draai: het corona dagboek van een solution designer’.