Ondernemerschap.

Anders naar een crisis kijken

Nick de Bruijn. heeft dit artikel geschreven

Het was 18 maart 2020, vlak na de persconferentie waarin Rutte de spelregels van de Corona lock-down aankondigde. Net als vele ondernemers in Nederland zat ook bij ons de schrik erin. Onze crisis beraden die avond leidde tot nieuwe proposities en aangepaste “corona-targets”. Maar toen de ergste klap van onze sales pipeline was opgevangen, merkte ik zelf juist de behoefte naar een adempauze. Tijd om uit te zoomen. De drang om na jaren het bijbenen van groei juist weer eens naar het fundament te mogen kijken. Is het blind najagen van targets gedurende een crisis wel gezond? Sterker nog, is het korte termijn gewin straks niet de oorzaak van stagnatie bij economisch herstel?

Waarom zou je een crisis omarmen? 

Als een crisis een symptoom van een overspannen economie is, dan is het blind najagen van targets het vechten tegen de overspannenheid. Het risico is dan, dat we onszelf geen ruimte gunnen om bezig te zijn met hetgeen waar het naartoe gaat. Want ergens weten we wel dat we nooit meer fulltime op kantoor gaan werken. Dat de maatschappij na jaren van extase en focus op het wereldse nu juist toe is aan geborgenheid en een connectie met het lokale. En dat de roofbouw op onze planeet niet ten laste mag komen van toekomstige generaties. Maar als de druk van het najagen van je winstmarges ten koste van je organisatie en collega’s gaat, waar haal je dan de tijd vandaan om je eigen organisatie te herbouwen? 

Tekst gaat verder onder de quote.
"In een kapitalistisch systeem kan je mensen moeilijk kwalijk nemen dat ze meebewegen in de dynamiek van vraag en aanbod."

De schoorsteen laten roken? 

Natuurlijk moet de schoorsteen blijven roken, alleen moet je niet blind blijven stoken ten koste van de impact op de energie van je organisatie en collega’s. Bij de start van deze crisis ontvingen wij van ongeveer driekwart van de projecten die op het punt van starten stonden, de boodschap; vertraging, annulering of heronderhandeling. Er waren projecten waarbij onze contactpersoon de opdracht had gekregen alle externe voor de helft van de uurprijs in te huren. Of opdrachtgevers die door onze concullega’s werden benaderd of zij het project niet voor een derde van de prijs mochten doen.

In een kapitalistisch systeem kan je mensen moeilijk kwalijk nemen dat ze meebewegen in de dynamiek van vraag en aanbod. Het is nou eenmaal zo dat wanneer het aanbod gelijk blijft bij een dalende vraag, prijzen onder druk komen te staan. Als je inkomsten per uur naar beneden gaan is vaak de intuïtie om juist nog meer uren declarabel te krijgen. Dit zorgt er op zijn beurt weer voor dat je collega’s onder druk komen te staan en ze geen tijd hebben om aan andere doelen te werken. Daarom kiezen wij ervoor om de schoorsteen te laten roken, maar wel met  projecten die inhoudelijk en financieel bij ons passen. Ook als dit betekent dat we hier en daar marge laten liggen.

Tekst gaat verder onder de quote.
"Het zien van de structurele oplossing ontging ons. Voor ons komt deze pauze als een onverwacht en complex cadeau."

Introspectie 

Als je snel groeit, pak je ducttape in de ene hand en WD-40 in de andere. Op die manier kan je snel handelen. Ondanks dat je als ondernemer altijd bezig wilt zijn met schaalbaarheid, dreigt de waan van de dag in tijden van groei tot het louter bijbenen van deze groei. Ook bij Lifely waren we hier schuldig aan. We waren ons bewust van de scheurtjes die ontstonden, maar door de focus op groei was het lastig om de verbanden tussen de verschillende uitdagingen scherp te krijgen. Het zien van de structurele oplossing ontging ons. Voor ons komt deze pauze als een onverwacht en complex cadeau. De kans om weer te werken aan een organisatie die klaar is voor de toekomst. 

De pauze zorgde er ook voor dat de wereld een stukje kleiner werd. Dit merkte ik op bij mezelf, mijn vrienden en andere ondernemers. Onze cirkels worden kleiner, wat op zijn beurt weer zorgt voor introspectie. Dit is ook bij Lifely gebeurd. Ik geloof dat de bedrijven die de introspectie hebben omgezet naar het nieuwe normaal straks de voorlopers zijn.

Warmlopen voor het nieuwe normaal.

Om straks bij de voorlopers te horen hebben we met het team de handen ineen geslagen en verschillende topics aangepakt. Topics waarvan we de journey hebben vastgelegd zodat we deze met jou kunnen delen. Zo lees je binnenkort: 

  • Hoe wij de last van een kantoorpand in coronatijd hebben omgezet in kracht, met een studio op een nieuwe locatie met een geheel nieuw concept.
  • Laten we je zien hoe wij aan operational excellence werken door processen, data en cultuur aan elkaar te verbinden. 
  • Delen we waarom herpositioneren en het vinden van de juiste tone of voice van jouw organisatie belangrijk is in crisistijd. 
  • En delen we wat wij denken de toekomst van Digital Agencies post Covid-19 zal zijn. 

Benieuwd naar de nieuwe studio? En alle overige topics? Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief of volg ons op Linkedin.

Sidenote: In dit artikel tracht ik te beargumenteren dat je (kleine) verliezen of minimale zwarte cijfers moet accepteren zodat jouw organisatie straks voorop loopt bij economisch herstel. Ik begrijp dat het kunnen nadenken over strategisch quitte spelen in tijden van crisis een absolute luxe is. Ik spreek dagelijks met ondernemers die zwaar getroffen zijn. Ook voel ik de last van de mensen, waaronder oud Lifely-collega’s, die tijdens of vlak voor de Coronacrisis zijn of haar baan is kwijtgeraakt. Als (delen van) mijn argument ongevoelig en vanuit een positie van ongekende voorrecht overkomen, weet dat dit absoluut niet onze bedoeling is.