date

25Sep

Have you met: Jesse or no?

Een verhaal over het leven van Jesse, ondersteund met zijn eigen muzikale deuntjes. Lees, luister en ontdek wat onze roodharige frontender zo bijzonder maakt.

Als Jesse ‘s ochtends met een big smile en subtiele wallen ons kantoor binnenloopt, weet iedereen hoe laat het is. Hij heeft tot minstens 4.00 uur ‘s nachts zitten programmeren om een bug te fixen, om zich daarna totaal te verliezen in een spannende serie. Het getuigt niet alleen van de enorme passie die hij heeft voor zijn werk, maar laat ook vooral zien dat slapen niet zijn favoriete bezigheid is. 5 uur is voldoende voor onze frontend developer, en leven volgens een strak tijdschema staat mijlenver van hem af.

Ik kijk nooit op de klok. Als iedereen bij Lifely een beetje de deur uitloopt, ga ik ook.

Jesse vindt het heerlijk om in het moment te leven en zich niet teveel met de toekomst bezig te houden. Natuurlijk piekert hij wel eens, maar dat zet hij dan snel weer uit. “Als ik me verveel, bedenk ik op dat moment wel wat ik beter kan doen. Het heeft geen zin om je daar van te voren druk over te maken.” Sinds 2013 werkt Jesse bij Lifely, waar hij met zijn humor, behulpzaamheid en sneaky pingpongtrucjes dagelijks een glimlach op het gezicht van zijn collega’s tovert. “Lifely is het eerste bedrijf dat ik van binnen zie. Ik heb dus geen referentiekader, maar weet wel dat ik het hier ontzettend naar mijn zin heb.”

Jesse mee op surftripje

Dat hij ooit developer zou worden, was voor de kleine Jesse alles behalve gesneden koek. Hij vond veel te veel dingen leuk en was megadruk. In zijn geboortedorp De Kwakel bij Aalsmeer, deed hij niets liever dan buiten spelen en hutten bouwen. Hij hield zich niet graag aan de regels. Zo klom hij als kind vaak via de regenpijp op het dak van het schoolgebouw. Thuis hielp hij zijn ouders in de tuin, maar of hij tuinman wilde worden? Of schilder, postbode? Hij had geen flauw idee. Tot hij volledig geobsedeerd raakte door vrachtwagens, want daar stikte het van in het gebied vol tuin- en glasbouwbedrijven. Maar zelfs de droom om vrachtwagenchauffeur te worden liet hij varen, toen hij zich eens echt begon te verdiepen in de Windows 98 computer van zijn vader.

Zo kwam het dat Jesse, die op dat moment op de basisschool zat in Kudelstaart, voorzichtig begon met programmeren. Zijn 8 jaar oudere broer liet hem kennismaken met html, en later ook met css en php. Na schooltijd bouwden ze samen websites onder de bedrijfsnaam Meneer de Vries. Zijn broer, die inmiddels een eigen bedrijf heeft in het ontwerpen van interactieve etalages, ziet hij nog altijd als zijn grote voorbeeld. “Hij leeft volledig in het nu en is zo’n sterk persoon, daar kijk ik als broertje wel wat tegenop.” Na de basisschool ging Jesse naar het vwo in Uithoorn, waar hij een ster bleek in alle exacte vakken. Vooral wiskunde vond hij fantastisch. Hij benaderde rekensommen als puzzels en vond het superleuk om ze op te lossen.

Eigenlijk is het maken van features voor een applicatie ook een soort puzzelen. Hoe groter de uitdaging, hoe beter.

Inmiddels werkte Jesse bij een potplantenkwekerij in de buurt, waar hij zijn bijdrage deed aan alle fasen van het productieproces: van stekken tot potten en klaarmaken voor distributie. Maar tijdens zijn laatste jaren op het vwo verdween Jesse’s interesse in school en werk ineens naar de achtergrond. De oorzaak: hij raakte verslaafd aan het schietspel Crossfire. Al het geld dat hij verdiende bij de kwekerij en met werk voor Meneer de Vries, ging direct op aan virtuele wapens.

Een tijdje haalde hij nachtenlang gamend door met zijn vrienden, maar toen zijn cijfers op het vwo achteruit gingen en Jesse naar de havo moest, stopte hij ermee. Daarna kwam het gelukkig meteen goed. Op een haar (afrondingsfoutje) na, haalde hij een 10 op zijn wiskunde-examen. De taart die zijn wiskundeleraar hem had beloofd liep hij hierdoor mis, maar hij slaagde met vlag en wimpel. Jesse gamet nog steeds, maar beperkt zichzelf nu tot 1 keer per week. En ondanks dat er een glinstering is te zien in zijn ogen bij het uitspreken van de naam Crossfire, heeft hij zich voorgenomen dat spel nooit meer te spelen. Volgens mij een terecht stukje zelfbescherming ;)

Na de havo ging Jesse zijn broer achterna op de studie Communicatie en Multimedia Design (CMD) aan de HvA. Het leek precies wat hij wilde, een fijne sfeer, open cultuur en Jesse leerde er zelfs zijn vriendin kennen. Hoe dit masterbrein dan toch bij Lifely terecht kwam? Dat is leuk om te vertellen, want het kenmerkt direct het prille begin van Lifely. Jesse zat in het eerste jaar van CMD, toen zijn digitale blik viel op een oproep van Pim in de propedeuse-groep op Facebook.

20 mei 2013: de allereerste Lifely 'vacature'

Jesse was de enige die het bericht likete, maar de buit was nog alles behalve binnen. Er werden in totaal 8 mensen uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Toch kwam hij met stip op nummer 1 te staan, niet alleen in het lijstje van de meest capabele sollicitanten, maar ook in dat van de meest zenuwachtige. Pim en Nick waren stomverbaasd over de extreem hoge frequentie waarmee hij zijn glas verplaatste, maar keken gelukkig dwars door die zenuwen heen. Ze zagen zijn potentie en waardeerden zijn informele mailtjes met aanhef ‘hoi’ en afsluiter ‘doei’. Toen ze hem voor een tweede gesprek uitnodigden en vroegen om zijn portfolio, reageerde Jesse binnen 5 minuten. Hij was dolenthousiast.

Ik was echt totaaaal niet hard-to-get. Bood zelfs aan om gratis te komen werken, zo graag wilde ik leren!

Wel moest hij nog even snel een portfoliowebsite in elkaar flansen om de jongens te overtuigen, maar na een tweede gesprek was het een feit: hij werd Lifely’s nieuwe frontender. Eerst voor 16 uur, maar na het cum laude behalen van zijn propedeuse ruilde Jesse zijn studie in voor een fulltime carrière als programmeur. “Maar die eerste maanden waren niet te vergelijken met de gang van zaken nu, hoor! Ons kantoor was 5 keer zo klein, bij gebrek aan meetingroom vonden afspraken plaats in de hal en we lunchten afzonderlijk op de hoek van onze bureaus. En oja, elke donderdag keken we Suits, soms wel een hele middag lang.”

Door de snelle groei die Lifely doormaakte, is dat inmiddels wel anders. In de afgelopen jaren werkte Jesse hard aan de websites van Lifely en Bundlin en grote projecten voor klanten als b+p Belastingadviseurs, Espria, Centraal Beheer en Part-up. “We maken producten die nog nooit zijn gemaakt. Dat vind ik zo tof, hoe je elk goed idee met een stuk code tot leven kunt brengen. Daar komt mijn drive voor programmeren vandaan. We werken met een jong team en ik heb de groei vanaf het begin meegemaakt, dat is erg leuk.”

Naast Lifely houdt Jesse zich fanatiek bezig met pianospelen, het luisteren en verzamelen van muziek, bezoeken van concerten en het prototypen van fysieke producten. Vooral dat laatste kan hij helemaal in opgaan. Want of hij nu werkt aan nieuwe features voor een applicatie, een fysiek product in elkaar knutselt of de lichten in zijn huis automatiseert, een ding is zeker: Jesse wil voor altijd dingen blijven maken.

En oja, niet onbelangrijk: Jesse strikt zijn veters binnen 1,5 seconden:

Wij zijn Lifely, een digital agency, al voelt dat wel een beetje als stoer doen op het schoolplein. Wat zijn we dan? We zijn een clubje mensen die heel erg veel van productontwikkeling houden. Eigenlijk komt het er op neer dat wij het tof vinden om bij Lifely te werken, onze klanten blij met ons zijn en de werksfeer niet anders te omschrijven is dan ‘chill’.

Janna Boekema

Contentstrateeg

Wilde blonde manen en een blik op oneindig. Bij Lifely werkt Janna aan concepten voor klanten, copy voor (web)applicaties en scripts voor animaties. Veel schrijven dus, van onzin aan collega’s op Slack, tot productinhoudelijke artikelen voor blogs als FrankWatching.